De uienoogst is binnen. Gedroogd en gevlochten hangt het nu onder het afdak.
Drogen
Het grootste gedeelte van de uienoogst ligt op de picknicktafel te drogen. Ze worden nog een keer omgedraaid, wanneer dat moet, geen idee, het gaat op gevoel.
Een berg schone uien
Nadat het zand, de losse vliesjes en de opgedroogde wortels eraf zijn gehaald blijft deze berg uien over.
Vanaf de andere kant op de foto. De slierten blijven eraan zitten, die zijn nodig om te te vlechten.
Rode en gele uien
Bij de Welkoop een zakje rode en een zakje gele plantuitjes gekocht, en dit is het resultaat.
gedroogd uienloof om mee te vlechten
Tijdens het drogen van de uien, droogt het loof ook in. Het wordt bruin en knispert.
Eigenlijk zijn ze net te lang gedroogd, want van sommige uien breekt het gedroogde loof al af. Deze kunnen dan niet meer meegevlochten worden.
Het is geen groot probleem, want ze gaan gewoon mee naar binnen. Ze smaken heerlijk.
Gevlochten uien
Hier hangen de gedroogde uien dan, bijna allemaal. Lekker droog en luchtig onder het afdak. Vol spanning afwachtend waar ze in verwerkt gaan worden. Soep, pasta, hutspot, op de hamburger enzovoort… hmmmm.
De rode uien. Het lijkt één lange streng. In werkelijk het zijn het korte strengen, zodat er steeds een aantal uien tegelijk van het haakje afgehaald kan worden en niet gelijk alle uien mee naar binnen moeten.
De gele uien.
Grote uien
Er zijn veel grote uien bij, echte joekels.
Nog een oude foto uit 2023. Gedroogde uien zonder loof. Toen zaten er ook nog witte uien bij. Die witte uien waren eenmalig, die bleven namelijk niet lang goed.
Mooi en lekker, je eigen uien kweken.
Geef een reactie